Strona wykorzystuje pliki cookies, jeśli wyrażasz zgodę na używanie cookies, zostaną one zapisane w pamięci twojej przeglądarki. W przypadku nie wyrażenia zgody nie jesteśmy w stanie zagwarantować pełnej funkcjonalności strony!
Download Joomla Templates by NewJackets

Konferencja II

Opublikowano: wtorek, 15, sierpień 2017

ŚRODA, 16.08.2017 r.
KONFERENCJA II
Fatima – nabożeństwo do Niepokalanego Serca Maryi.

Wezwanie Maryi nie jest jednorazowe. Jej apel musi być podejmowany z pokolenia na pokolenie, zgodnie z coraz nowymi znakami czasu. Trzeba do niego nieustannie powracać. Trzeba go podejmować wciąż na nowo (św. Jan Paweł II w 1982 r.) Od objawień w Fatimie mija aktualnie 100 lat i jak można domniemywać, wydarzenia te są znane niemal wszystkim. Jednak do dziś funkcjonują pewne stereotypy w tej dziedzinie. Fenomen Fatimy, ze względu na ukazanie się Matki Bożej trójce dzieci, jest określany mianem objawień maryjnych dotyczących przede wszystkim różańca i poświęcenia Rosji Niepokalanemu Sercu. Jednak nie zawsze dostrzega się istotę Przesłania zawartego w treści tychże objawień. Jest ona o wiele szersza i głębsza, a przywoływanie jedynie tylko wspomnianych wątków jest jej zbyt wielkim uproszczeniem i spłyceniem. Choć rzeczywiście to Maryja ukazywała się w Fatimie, to jednak główny akcent tychże objawień nie skupia się na Matce Bożej, lecz spoczywa na przypomnieniu fundamentalnych prawd wiary, na wezwaniu do nawrócenia i pokuty oraz dotyczy nabożeństwa do Niepokalanego Serca Maryi. Zasadniczo pobożność fatimska związana jest z 13. dniem danego miesiąca, szczególnie od maja do października. Jest to dziś bardzo piękna i różnorodna w swej formie tradycja. Nie może nam to jednak przysłonić faktu, iż wezwanie Maryi jest głębsze, a istota Przesłania nie skupia się jedynie na 13. dniu miesiąca. Świadomi jesteśmy wezwania Maryi do codziennej modlitwy różańcowej, do nawrócenia, do pokuty. Ale to wszystko nie wyczerpuje pełnej i zasadniczej treści Fatimy. Istotą Przesłania jest bowiem Serce, tzn. dar nabożeństwa do Niepokalanego Serca Maryi. Fatimska Pani przychodzi do swoich dzieci, ukazując drogę ratunku przed złem i sposób przemiany całego świata. Bóg chce rozpowszechnić na świecie nabożeństwo do mego Niepokalanego Serca - oto lekarstwo na grzech. Jeśli zrobi się to, jak mówiła Maryja, o co prosi Bóg, wiele dusz zostanie uratowanych przed piekłem, wojna się skończy, nastanie pokój na świecie, nie będzie głodu, sprawiedliwi nie będą prześladowani, Rosja się nawróci i jej błędy nie będą rozlewać się po świecie, nadejdzie czas tryumfu Jej Niepokalanego Serca. Dlaczego ma to być „pięć sobót” wynagradzających, a nie dziewięć lub siedem na cześć Matki Bożej Bolesnej? Siostra Łucja odpowiada: Pozostając przez część nocy z 29 na 30 maja 1930 roku w kaplicy z naszym Panem i rozmawiając z Nim o czwartym i piątym pytaniu, poczułam się nagle mocniej owładnięta Bożą obecnością. Jeśli się nie mylę, zostało mi objawione, co następuje: Córko, motyw jest prosty: Jest pięć rodzajów obelg i bluźnierstw wypowiadanych przeciwko Niepokalanemu Sercu Maryi. Pierwsze: Bluźnierstwa przeciw Niepokalanemu Poczęciu. Drugie: Przeciwko Jej Dziewictwu. Trzecie: Przeciwko Bożemu Macierzyństwu, kiedy jednocześnie uznaje się Ją wyłącznie jako Matkę człowieka. Czwarte: Bluźnierstwa tych, którzy starają się otwarcie zaszczepić w sercach dzieci obojętność, wzgardę, a nawet nienawiść do tej Niepokalanej Matki. Piąte: Bluźnierstwa tych, którzy urągają Jej bezpośrednio w Jej świętych wizerunkach. Oto, droga córko, motyw, który kazał Niepokalanemu Sercu Maryi prosić mnie o ten mały akt wynagrodzenia. A poza względem dla Niej chciałem poruszyć moje miłosierdzie, aby przebaczyło tym duszom, które miały nieszczęście Ją obrazić. Co do ciebie, zabiegaj nieustannie swymi modlitwami i ofiarami, aby poruszyć Mnie do okazania tym biednym duszom miłosierdzia. Jezus powiedział do siostry Łucji: To prawda, moja córko, że wiele dusz zaczyna, lecz mało kto kończy i ci, którzy kończą, mają za cel otrzymanie przyrzeczonych łask. Ja jednak wolę tych, którzy odprawią pięć pierwszych sobót w celu wynagrodzenia Niepokalanemu Sercu twojej Matki Niebieskiej, niż tych, którzy odprawią piętnaście, bezdusznie i z obojętnością. Nabożeństwo do Niepokalanego Serca, co należy podkreślić, ma wymiar poświęcenia się Jej Niepokalanemu Sercu oraz wynagrodzenia za grzechy w pierwsze soboty miesiąca. Poświęcenie się Sercu Maryi bardzo często łączone jest z prośbą skierowaną do Papieża, by ten poświęcił Rosję w kolegialnej jedności z biskupami. Jednak apel ten dotyczy również każdego z nas, byśmy sami poświęcali się Jej Niepokalanemu Sercu. Poświęcenie jednak to nie wszystko. Prośba Matki Bożej zawiera również wezwanie do wynagrodzenia w pierwsze soboty miesiąca. A mianowicie: przez pięć kolejnych miesięcy w pierwsze soboty, w intencji wynagradzającej, powinniśmy przystąpić do spowiedzi św., przyjąć komunię św., odmówić jedną część różańca oraz przez 15 minut rozmyślać o obecności Maryi przy Jezusie, o czym mówią tajemnice różańcowe. Rozmyślanie, co istotne, jest odrębnym elementem tego nabożeństwa i nie należy go utożsamiać z modlitwą różańcową. Taki właśnie kształt Fatimy został również przypomniany w Polsce w 1946 roku z okazji poświęcenia naszego Narodu Niepokalanemu Sercu Maryi. I taką drogę ocalenia, przez Niepokalane Serce Maryi, wybrała wówczas Polska, dzięki wskazaniu Prymasa Polski kard. Augusta Hlonda. Jakie są wyzwania na dziś, kiedy przeżywamy 100. rocznicę Fatimy? Zasadniczo dotyczą one czterech podstawowych kwestii związanych z pobożnością fatimską, jak również należy dostrzec pewien szczególny rys nawiązujący do pobożności fatimskiej w Polsce. Pierwsza. Jubileusz Fatimy przynagla, by w praktyce duszpasterskiej powrócić do pełnego przeżywania dnia 22 sierpnia, czyli wspomnienia Maryi Królowej. Dzień ten bowiem, zgodnie ze wskazaniem Papieża Piusa XII, łączy się z zarządzeniem ponownego poświęcania się Niepokalanemu Sercu Maryi, co czynić winien cały Kościół. Po długiej tedy i dojrzałej rozwadze - mocą apostolskiej naszej władzy ustanawiamy święto Królowej Maryi, które ma być obchodzone w całym świecie w dniu 31 maja (dziś 22 sierpnia – dodatek autora). Nakazujemy również, aby tegoż dnia ponawiano poświęcenie się rodzaju ludzkiego Niepokalanemu Sercu Maryi. W nim bowiem leży nadzieja nadejścia lepszego wieku, triumfu wiary i chrześcijańskiego pokoju.1 Druga. Bardzo bogata tradycja 13. dnia miesiąca nie może nas zwolnić z powszechnej praktyki nabożeństwa wynagradzającego w pierwsze soboty miesiąca. Wyzwaniem staje się dziś, by pogłębić pobożność fatimską i by jej właściwy kształt zafunkcjonował w praktyce duszpasterskiej w parafiach oraz w świadomości ludu bożego. Ponadto czymś istotnym jest, by obok upowszechnienia tego nabożeństwa, poczynić starania idące w kierunku jego ujednolicenia. Nabożeństwo to bowiem, co do swojej struktury, warunków zostało bardzo konkretnie nakreślone przez Matkę Bożą i nie powinno być modyfikowane w sposób dowolny! Nie zapominajmy o intencji jako wynagrodzenie, która jest bardzo ważnym elementem pierwszych sobót. 10 grudnia 1925 r. zjawiła się Najświętsza Panna w Pontevedra a z boku w jasności Dzieciątko. […] Potem powiedziała Najświętsza Panna: Córko moja, spójrz, Serce moje otoczone cierniami, którymi niewdzięczni ludzie 1 Pius XII, Ad caeli Reginam, 1954. Przez bluźnierstwa i niewdzięczność stale ranią. Przynajmniej ty staraj się mnie pocieszyć i przekaż wszystkim, że w godzinę śmierci obiecuję przyjść na pomoc z wszystkimi łaskami tym, którzy przez 5 miesięcy w pierwsze soboty odprawią spowiedź, przyjmą Komunię Św., odmówią jeden różaniec i przez 15 minut rozmyślania nad piętnastu tajemnicami różańcowymi towarzyszyć mi będą w intencji zadośćuczynienia.2 Trzecia. Episkopat Polski pod przewodnictwem Prymasa kard. Augusta Hlonda, 8 września 1946 r., na Jasnej Górze dokonał po raz pierwszy poświęcenia naszej Ojczyzny Niepokalanemu Sercu Maryi. W tym roku, główne uroczystości związane z 100. rocznicą objawień fatimskich z udziałem Episkopatu Polski miały miejsce w Sanktuarium Matki Bożej Fatimskiej w Zakopanem na Krzeptówkach, w dniu 6 czerwca 2017 roku.3 Sanktuarium to zwane Polską Fatimą od wielu lat jest miejscem żywego kultu Matki Bożej Fatimskiej. Uroczystej Mszy św. przewodniczył abp Stanisław Gądecki - Przewodniczący Konferencji Episkopatu Polski - Metropolita Poznański. Tego dnia został ponowiony przez Episkopat akt poświęcenia Polski Niepokalanemu Sercu Maryi, zgodnie z prośbą jaka została skierowana przez Matkę Bożą w Fatimie. Przez ten akt zostały zaciągnięte konkretne zobowiązania. Jeśli wypełniliśmy prośbę Maryi dotyczącą poświęcenia się Jej Niepokalanemu Sercu, nie możemy zapomnieć, iż drugim, równie istotnym elementem tej samej prośby, jest Komunia św. wynagradzająca w pierwsze soboty miesiąca. Dlatego też koniecznością się staje, by przywołać do świadomości również ten pierwszy (z 1946 r.) niezwykle ważny akt w naszej historii oraz by na wierności złożonym ślubowaniom Niepokalanemu Sercu Maryi rozwijać pobożność fatimską gdy został dopiero co uroczyście ponowiony. Czwarta. 14 grudnia 2001 roku opublikowane zostało, za zgodą Ojca Świętego Jana Pawła II, Dyrektorium o pobożności ludowej i liturgii; miało stać się ono dla duszpasterzy pomocą, by wierni mogli wzrastać w Chrystusie. Punkt 174, przywołanego Dyrektorium, poświęcony został Niepokalanemu Sercu Maryi, a jego treść jest niezwykle pouczająca. Niejednokrotnie bowiem można spotkać się z różnego rodzaju wątpliwościami dotyczącymi 2 Załącznik I w: Wspomnienia Siostry Łucji, s. 200. 3 Dnia 15 maja br., holenderscy biskupi poświęcili swe diecezje Niepokalanemu Sercu Maryi. Akt ten miał miejsce podczas nieszporów sprawowanych w średniowiecznej bazylice Wniebowzięcia w Maastricht. Obecni byli wszyscy urzędujący aktualnie ordynariusze i biskupi pomocniczy. Liturgii przewodniczył kard. Wim Eijk, metropolita Utrechtu, prymas Holandii. Poprawności kultu i wynagrodzenia Niepokalanemu Sercu Maryi. Znajdujemy tu wykładnię Nauki Kościoła i stosowne uporządkowanie. Cześć dla Niepokalanego Serca Maryi rozpowszechniła się bardzo po Jej objawieniach w Fatimie w roku 1917. W 25. rocznicę tych objawień, w roku 1942, Pius XII zawierzył Kościół i cały rodzaj ludzki Niepokalanemu Sercu Maryi, a w roku 1944 wspomnienie Niepokalanego Serca Maryi zostało rozszerzone na cały Kościół […]. Formy kultu Niepokalanego Serca Maryi - zachowując nieprzekraczalny dystans między Synem, prawdziwym Bogiem, i Maryją, która jest tylko stworzeniem - w pobożności ludowej naśladują cześć oddawaną Sercu Chrystusa przez: oddanie się Jej poszczególnych wiernych, rodzin, wspólnot zakonnych i narodów, zadośćuczynienie przez modlitwę i umartwienie, dzieła miłosierdzia i praktykę pięciu pierwszych sobót miesiąca.4 W jakże wielu świątyniach obecny jest fatimski znak Matki Bożej; jakże popularne są czuwania czy też procesje różańcowe organizowane 13. dnia miesiąca. Dlatego też, kierując się troską o właściwy kształt pobożności fatimskiej, koniecznie trzeba przypomnieć, również z racji 100. rocznicy Fatimskich Objawień, iż Matka Boża przekazała nam prośbę samego Boga, który „pragnie ustanowić na świecie nabożeństwo do Jej Niepokalanego Serca”. Pożytecznym i ważnym w tym względzie staje się również pogłębienie znajomości prawdziwej treści objawień, które przez lata zbyt mocno zostały naznaczone elementem sensacji i oczekiwania na ujawnienie proroctwa dotyczącego przyszłych losów świat. W trosce o pogłębienie i ujednolicenie pobożności fatimskiej powołany został Sekretariat Fatimski w Zakopanem (www.sekretariatfatimski.pl), jako owoc peregrynacji figury Matki Bożej Fatimskiej w Polsce w latach 1995-1996. Pełni on służebną rolę w krzewieniu kultu fatimskiego w Polsce i na świecie oraz podejmuje inicjatywy służące rozpowszechnianiu orędzia Matki Bożej Fatimskiej; m.in. zainicjował i koordynował dzieło Wielkiej Nowenny Fatimskiej. Stale opracowuje wiele pomocy duszpasterskich, w różnej formie, dotyczących kultu fatimskiego, akcentując nabożeństwo do Niepokalanego Serca Maryi. Niech wołanie Matki z Fatimy nie pozostanie bez echa w naszych pielgrzymich sercach. Światło z Fatimy jest nam dziś szczególnie potrzebne jako orędzie nadziei w czasach „zaćmienia Boga” (M. Buber).