Strona wykorzystuje pliki cookies, jeśli wyrażasz zgodę na używanie cookies, zostaną one zapisane w pamięci twojej przeglądarki. W przypadku nie wyrażenia zgody nie jesteśmy w stanie zagwarantować pełnej funkcjonalności strony!
Download Joomla Templates by NewJackets

Konferencja II

Opublikowano: czwartek, 02, sierpień 2018

ŚRODA, 15.08.2018
KONFERENCJA II
Przewodniczka na drogach wiary i wzór dla nas – Maryja w tajemnicy Kościoła. Dar rady – Matka Dobrej Rady.

Pielgrzymka dobrze przeżyta jest niełatwym ale i jednym z najbardziej wyrazistych doświadczeń życia chrześcijańskiego. Może stać się tego życia szczęśliwym i formującym streszczeniem, a przyczyny tego są dwojakie: 1. prawda chrześcijańska - nauka o stworzeniu i zbawieniu - stanowi (lub przynajmniej stanowić winna) treść modlitw, nauk i rozważań, a zatem także myśli pielgrzymów; 2. trud i cierpienie pielgrzymów oraz ich przewodników są trwałym tłem dla tej prawdy: dla jej przedstawiania, roztrząsania i przyswajania, są też szczególnie „skoncentrowaną” okolicznością praktykowania tej prawdy w liturgii, w pątniczej drodze i w odpoczynku; jest drogą. Celem pielgrzymki jasnogórskiej jest spotkanie z Chrystusem przy pomocy Jego i naszej Matki, obecnej w Ikonie. Ona to - tejże prawdzie pięknie odpowiada. Otóż istnieje Bóg, który stwarza i dzierży świat, jak Dzieciątko ówczesny kanciasty globus z zaznaczonymi pięcioma miastami patriarchalnymi: Jerozolimą, Rzymem, Aleksandrią, Antiochią i Konstantynopolem. Otóż ten Bóg stał się człowiekiem płonąc aż do przelania krwi miłością Ducha Świętego, ognistą jak Jego szata. Otóż przyjął przez działanie Najświętszego Ducha człowieczeństwo z Matki zawsze dziewiczej, obleczonej więc w lilie, od Córy Dawida uwieńczonej gwiazdą spełniającej się obietnicy. Oto szaleństwo ludzkich grzechów, naszych grzechów, moich grzechów (niech przyzna każdy szczerze) raniąc Syna Bożego i Syna Człowieczego - poraniło i Jego Matkę - Współpracownicę Odkupienia, noszącą odtąd szramy, gdy Dziecię czeka jeszcze na swoje Rany krzyżowe, które także się utrwalą u Zmartwychwstałego. I wreszcie - czas na praktykę. Hodegetrią czyli Przewodniczką ślepych i podróżników jest Matka Boża. Potężna u Częstochowskiej dłoń Bogurodzicy prowadzi wzrok, pragnienie i dążność nas, pielgrzymów tego przemijającego świata, do Boga-człowieka, do Jezusa Chrystusa. Jej lekko zagięte palce wskazują wprost na błogosławiącą palcami skrzyżowanymi dłoń Tego, który „przyjdzie sądzić żywych i umarłych, a królestwu Jego nie będzie końca”. Oto cel i prowadząca doń droga. Przed nami prawda, a pod nogami naszymi jej osiąganie. Wobec nas rzeczywistość a w nas - sposób, aby do niej dorosnąć: życie chrześcijańskie. Życie jest pielgrzymką, Celem i Drogą - Chrystus, a prowadzi nas Ona. Może to czynić, ponieważ szkołą praktyki wiary są dzieje Jej życia. Jest niepokalanie poczęta - to ma do Pana Boga. We współpracy z Nim odnosi się trafnie do danej i zadanej rzeczywistości. Czyni tak od nieznanych nam z Ewangelii dziewczęcych oczekiwań i dziewiczych postanowień, od ukrytych modlitw i ujawniającego ich owoc - posłuszeństwo - „FIAT” - „tak” - wobec zwiastowania, przez Ain Karim, gdzie wielbi i służy, przez Kanę Galilejską, gdzie jest już Formatorką, aż po Kalwarię, gdzie staje się Królową Męczenników. Zawsze jest „łaski pełna”, zawsze pełna Ducha Świętego i zawsze posłuszna, choć czasem i pokornie „z bólem serca” pytająca: „Jakże się to stanie...?” Dziedziną rozeznania jak postąpić wobec prawdy (rzeczywistości, która przemawia), czyli dziedziną rozumu praktycznego, zawiaduje dar Ducha Świętego zwany CONSILIUM czyli rada. W Najświętszej Pannie Maryi widzimy, jak Duch Święty udziela skutecznie daru rady: co i jak czynić, co przedsięwziąć, jakie decyzje podjąć na coraz bardziej szczegółowych poziomach po to, by wielka, podstawowa i wieńcząca decyzja uznania Boga - realizowała się przez codzienność. Ona nas tego uczy i Ona nam to wymadla. W Maryi, Pannie Roztropnej, kontemplować możemy, jak Duch Święty radą doskonali cnotę roztropności w stopniu, który przewyższa tylko Opatrzność Boga. Od podpowiedzianej Jej, a przecież całkowicie wolnej jej decyzji: „Niech mi się stanie według słowa Twego”, Duch Święty przez około trzydzieści lat służebnej adoracji Chrystusa czyni z Niej praktyczną i skuteczną Katechetkę: „Zróbcie wszystko, cokolwiek wam powie”. Wtedy - chodziło o szczęśliwy początek rodziny wyrosłej z małżeństwa. Dziś - chodzi o trwanie rodziny Kościoła zrodzonego z boku swego Oblubieńca, który jest Synem Boga i Jej Synem. O trwanie, które możliwe jest dzięki wierności temu Oblubieńcowi. Niepodlegli od zła moralnego i strukturalnego, uchronieni „od najazdów nieprzyjacielskich”, będziemy tylko szczerze adorując wcielone Dobro Najwyższe w monstrancji Jej objęć: podlegli Bogu jako Kościół i jako naród oraz słuchający ogólnych i praktycznych Bożych rad. Jako ci, którym Bóg-Duch Święty radzi. Zły duch, którego ona nie zna, a który lęka się jej pokornego uznania prawdy, kłamie bowiem zawsze i radzi zawsze źle. Orędzia kolejnych autentycznych objawień maryjnych powtarzają cały skarb Ewangelii o konieczności ku Bogu nawrócenia, ale też uszczegółowiają go, aż do konkretnych formuł rozwiniętego dogmatu o ocaleniu człowieka od zła: „Ja jestem Niepokalanie Poczęcie” (r. 1858 w Lourdes) czy modlitw: „O mój Jezu, odpuść nam nasze grzechy...” (1917 r., Fatima). Przy radzie Ducha Świętego Chrystus-Prawda objawia się i objawi w praktyce codziennych mistycznych westchnień i codziennie czynionych dobrych drobiazgów. Dzięki przykładowi i błaganiu za nas przenikniętej Nim Maryi, Matki Dobrej Rady - zachwycimy się, że to Bóg tkwi w szczegółach!